top of page
Zoeken

Doldersummerveld

Foto van schrijver: Marije
Marije
7 dagen geleden
3 minuten om te lezen


Alle informatie op een rijtje:


📍Drenthe

🚗Grenzeloos Doldersum Boylerstraat 12, Doldersum

🥾10 km

🌳Bos en heide


Trek waterdichte schoenen aan en een broek die makkelijk droogt, ook als het niet regent. Regelmatig was het pad overwoekerd met begroeiing en dat kan nog nat/vochtig zijn.


Weetje over de omgeving: het Doldersummerveld is een heidegebied van 400 hectare aan de zuidrand van het Drents-Friese Wold. In 2010 werd het uitgeroepen tot het eerste vlinderreservaat van Nederland. Er leven onder andere het Bont Zandoogje, Heideblauwtje en Gentiaanblauwtje.



Voor deze wandeling heb ik inspiratie gehaald uit de knapzakroute Doldersum - Zorgvlied. Het was de bedoeling om de route in tweeën te splitsen, want 21 km in één keer vond ik wat te lang. Halverwege de route zou ik een doorsteek maken en dan teruglopen naar de auto.

Je leest het goed; 'zou', want mijn best wel goede plan liep toch iets anders.

Dat kwam voor al omdat ik afgeleid was door de omgeving waar ik liep. Dus ben ik creatief geweest met de route, omdat ik op ongeveer 10 km uit wilde komen.



Vanaf de parkeerplaats wandel je direct het bos in en laat je de drukte van alledag achter je. Het geritsel van bladeren onder je voeten en het gezang van vogels zorgen ervoor dat je meteen midden in de natuur staat. Er gaat geen drukke weg langs, waardoor er weinig verstorend geluid is.


Na het oversteken van de Boylerstraat komt het Doldersummerveld al in zicht. Na ongeveer 200m is het even goed opletten, want het smalle pad is bijna niet te zien door de begroeiing. Je wandelt dan aan de rand van het Doldersummerveld en er zijn een veel leuke doorkijkjes waardoor ik soms even stil ging staan om uit te kijken over het weidse gebied.

Er grazen runderen op de heide en één van die runderen stond wel heel dichtbij ons pad. Ik moet eerlijk zeggen dat ik best ontzag voor die dieren heb en ik voelde me even niet zo prettig met het dunne draadje wat moest voorkomen dat het dier bij ons kon komen. Jessie vond het trouwens ook niet direct een goed plan om erlangs te lopen; ik moest haar echt erlangs loodsen, want ze wilde niet meer verder. Gelukkig was de koe niet erg onder de indruk van ons en bleef rustig staan.



Het pad eindigde bij de uitkijktoren die een prachtig uitzicht geeft over het Doldersummerveld. Helaas mogen honden niet op dat deel komen, ook niet aangelijnd, dus moesten we een alternatieve route lopen. Dat was jammer, maar we zijn wel even boven op de uitkijktoren gaan staan om van het prachtige uitzicht te genieten. In de verste verte geen bebouwing te zien!


De route gaat verder langs de rand van het veld en door het omliggende bos. Onderweg kom je steeds weer andere plekjes tegen. Een smal, overwoekerd bospad, een plankenpad of juist een plek waar de bomen dicht langs het pad staan. Het is precies die afwisseling die ervoor zorgt dat de wandeling nergens saai wordt.


Wanneer we nog maar 3 km hoeven komen we in een stuk bos waar het pad regelmatig gedeeld moet worden met fietsers, mountainbikers en ruiters. Ik ben niet zoveel mensen tegenkomen, maar de hoeveelheid banden- en hoefsporen lieten wel zien dat het bos door veel mensen gebruikt wordt. Daarom mijn tip: kies voor een doordeweekse dag om deze route te lopen, ik denk dat het in het weekend best druk is.

Na zo’n twee uur wandelen zit de route er op! Het was een fijne wandeling met een mooie afwisseling van bos en heide en onderweg was er genoeg te zien en te genieten. Een leuke route voor een paar ontspannen uurtjes in de natuur.


De uitkijktoren
De uitkijktoren
Paddenstoelen langs het pad
Paddenstoelen langs het pad

Plankenpad
Plankenpad
Een kunstwerk vanwege archeologisch  gevonden karrensporen.
Een kunstwerk vanwege archeologisch gevonden karrensporen.






 
 
 

Opmerkingen


bottom of page